تبليغاتX
Galaxy & Star


Galaxy & Star

The universe

2012


آخر دنیا نزدیک است! بر اساس نظریاتی که ریشه در یک پیش‌گویی از مایای باستان دارد، روز 21 دسامبر / 30 آذر سال 2012 / 1391 روز موعود است و دنیا به پایان خواهد رسید! از همین الان هم ماشین بازاریابی فیلم در آستانه اکران «2012» بر تبلیغات پیرامون پدیده‌های مرتبط با نابودی جهان این تاریخ افزوده و فضا را برای فروشی بی‌نظیر آماده می‌کند.

اما واقعیت ماجرا چیست؟ آیا واقعا دنیای ما سه سال دیگر به پایان می‌رسد؟ در ادامه، پنج پدیده که طبق پیش‌گویی مایایی زمین را نابود می‌کند، بررسی شده است. شاید شما هم پس از به پایان بردن این مطلب، نظر دیگری درمورد این پیش‌گویی پیدا کنید.

پدیده‌ای فضایی، قطب‌ها را می‌چرخاند

در برخی پیش‌گویی‌ها پیرامون محشر 2012 گفته شده که زمین به واسطه برخورد یک شهاب‌سنگ دچار جابجایی قطب‌ها می‌شود، یا زمین در اثر پدیده‌ای نادر 27هزار سال‌نوری را یک‌شبه طی می‌کند و در مرکز کهکشان راه شیری قرار می‌گیرد؛ و یا داخل زمین به دلیل تشعشعات شدید خورشیدی ناپایدار می‌شود و به مکانی ناامن برای ساکنانش تبدیل می‌شود!

جابجایی قطب‌ها این‌گونه رخ می‌دهد که پوسته و گوشته زمین ناگهان جابجا می‌شوند و با گردش به دور هسته بیرونی زمین، شهرهای ویران را به قعر خود فرو می‌برند.

آدام مالوف، یکی از زمین‌شناسان دانشگاه پرینستون روی پیش‌گویی جابجایی قطب‌ها مطالعه کرده و این ایده آرماگدون 2012 را به چالش کشیده است. به گفته وی، شواهد مربوط به مغناطیس سنگ‌ها دال بر این است که قاره‌های زمین در گذشته چنین نوآرایی شدیدی را تجربه کرده‌اند ولی این فرآیندی میلیون‌ها سال به طول انجامیده و آن‌قدر آهسته اتفاق افتاده که انسان نمی‌تواند چنین چیزی را درک کند.

سیاره‌ای ناشناخته در راه برخورد با زمین

چند سال پیش، تلسکوپ فضایی هابل تصویری بی‌نظیر از ستاره متغیر 838 صورت‌فلکی تکشاخ را در فاصله بیست‌هزار سال‌نوری تهیه کرد که ستاره‌ای از نوع غول‌سرخ را همراه با غبار اطرافش نشان می‌داد؛ اما برخی پیدا شدند و گفتند این تصویر حاوی شواهدی از یک دنیای موهومی با نام سیاره ایکس ونیبیرو است و در مسیری واقع شده که تا سال 2012 به زمین اصابت خواهد کرد.

این در حالی است که به گفته دیوید موریسون، یکی از اخترشناسان ناسا، «هیچ چیزی در آنجا وجود ندارد و این نزدیک‌ترین چیز به حقیقت است! اگر آنجا یک سیاره یا یک کوتوله قهوه‌ای و یا هرچیز دیگری وجود داشته باشد که 3 سال تا ورود به منظومه شمسی فاصله داشته باشد، منجمان قطعا از یک دهه قبل‌تر آن‌را شناخته و در حال مطالعه‌اش بودند! از آن بدتر این‌که اگر چنین چیزی واقعا وجود داشته باشد، حتی امروز با چشم غیرمسلح باید دیده شود».

منشا این ایده در واقع پیش از آغاز شایعات پیرامون 2012 بود. زنی که ادعا می‌کرد از بیگانگان پیغام می‌گیرد، محشر نیبیرو را شایع کرد، تازه او اعلام کرده بود دنیا در سال 2003 به پایان می‌رسد و نه 2012.

مقارنه خورشید و کهکشان به محشر می‌انجامد

برخی رصدگران آسمان باور دارند که سال 2012، مقارنه آسمانی بی‌نظیری روی خواهد داد که برای اولین بار در 26هزار سال گذشته اتفاق می‌افتد. بر پایه این سناریو، مسیر خورشید در آسمان از نقطه‌ای می‌گذرد که قلب کهکشان راه‌شیری در آنجا قرار گرفته است.

برخی نگران آنند که نیروی گرانش خورشید و نیروهای ناشناخته و بسیار قدرتمند کهکشانی یکدیگر را تقویت کنند و و مثلا با پدید آوردن یک جابجایی قطبی یا کشاندن زمین به داخل ابرسیاه‌چاله فوق‌العاده عظیمی که در قلب کهکشانمان لانه گزیده، آخرین روز زمین را رقم بزند.

این درحالی است که هیچ مقارنه یا نظم کهکشانی جدیدی در سال 2012 وجود ندارد. هرسال به‌هنگام انقلاب زمستانی خورشید در نقطه‌ای از آسمان واقع می‌شود که بسیار نزدیک به مرکز کهکشان راه شیری است. شاید نویسندگان زیج‌ها و تقویم‌های نجومی از چنین مقارنه‌هایی هیجان‌زده شوند، ولی واقعیت آن است که چنین پدیده‌هایی فقط ظاهری است و برای اهل دانش معنی خاصی ندارد. مثال مشهور دیگر، قمر در عقرب است که ماهی یک‌بار اتفاق می‌افتد و هیچ تاثیر و تغییری در کشش گرانشی، تشعشعات خورشیدی، مدار سیارات یا هر چیز دیگری که حیات روی زمین را تحت شعاع قرار دهد، ندارد.

مایا آخر دنیا را در سال 2012 پیش‌گویی کرد
از آپولیناریو شیلی پیکستون نپرسید که آیا پایان دنیا در 2012 است یا نه. ریش‌سفید سرخ‌پوست مایا که در اکتبر 2009 / مهر 1388 در گواتمالا روی صفحه تلویزیون ظاهر شد، اعلام کرد که از این دامن زدن به این موضوع خسته شده است.

به گفته برخی باستان‌شناسان، تقویم مایا آن‌طور که برخی دیگر اظهار می‌کنند در سال 2012 به پایان نمی‌رسد و قدیمی‌ها هم هرگز این سال را به عنوان پایان دنیا نمی‌شناختند. اما روز 21 دسامبر 2012، روز مهمی برای تمدن مایا است.

آنتونی اونی، باستان-اخترشناس در دانشگاه کلگیت در ایالت نیویورک می‌گوید: «این زمانی است که بزرگ‌ترین دوره در تقویم مایا (یک میلیون و 872هزار روز یا 5125.37 سال) به پایان می‌رسد و دوره جدید آغاز می‌شود. در دوران اوج شکوه امپراتوری مایا، آنها تقویم بدون تکرار «شمارش بلند» را اختراع کردند؛ تقویمی با دوره‌ای بسیار طولانی که از بنیان‌های فرهنگی نشات می‌گیرد و به مسئله خلقت باز‌می‌گردد. دوره کنونی تقویم شمارش بلند در آن‌چه مایا به عنوان آغاز آخرین دوره آفرینش (11 آگوست 3114 پیش از میلاد) می‌داند، در انقلاب زمستانی 2012،به پایان می‌رسد. مایا این تاریخ را که هزاران سال پیش از تمدنش است را به عنوان «روز صفر» یا 13.0.0.0.0. نوشته است و در دسامبر 2012 تقویم گردشی مجددا به روز صفر می‌رسد و بازه طولانی دیگری آغاز می‌شود. این ایده حاکی از آن است که زمان و تمام جهان تجدید می‌شود، چه بسا بعد از سپری شدن دوره‌ای پراسترس. این درست مشابه شرایطی است که ما همیشه در روز اول سال، سال را نو می‌کنیم یا حتی در صبح بعد از تعطیلات آخر هفته».

طوفان‌های خورشیدی زمین را ناآرام می‌کنند

برخی دیگر شایع کرده‌اند که در 2012، خورشید فوران‌های مهلکی از شراره‌هایش تولید می‌کند که حرارتش، زمین را بر سر زمینیان ویران می‌کند.

فعالیت‌های خورشیدی در بازه‌هایی تقریبا 11 ساله تغییر می‌کند. البته طوفان‌های بزرگ خورشیدی می‌تواند با اختلال در عملکرد ماهواره‌ها و سیستم‌های مخابراتی و انتقال برق، بخصوص در عرض‌های جغرافیایی نزدیک به قطب، به جوامع و دیگر سیستم‌های زمینی آسیب برساند، ولی هیچ نشانه‌ای حداقل در کوتاه مدت، دال بر این وجود ندارد که خورشید طوفان‌هایی به پا کند که از شدتش سیاره‌مان بریان شود. از سوی دیگر، اخترشناسان براساس دوره‌های یازده‌ساله فعالیت خورشید پیش‌بینی می‌کنند که اوج فعالیت خورشید یکی دو سال دیرتر از 2012 اتفاق بیفتد.

پس 2012 چه اتفاقی می‌افتد؟

بسیاری از پژوهشگران که شواهد پراکنده مقبره مایا را واکاوی می‌کنند، عقیده دارند که امپراتور به روشنی پیش‌گویی کرده که هر چیز ویژه‌ای در 2012 اتفاق خواهد افتاد.

مایا، نگاره‌ای بر جای گذاشته که حتی اگر زمانی برایش مشخص نکرده باشد، به سناریوی پایان جهان در صفحه پایانی متن تقریبا 1100 صفحه‌ای که به عنوان «دست‌نوشته‌های درسدن» شناخته می‌شود، پرداخته است. مطابق توصیف این نگاره، جهان توسط یک سیل نابود می‌شود. این سناریویی است که بسیاری از فرهنگ‌ها به آن پرداخته‌اند و احتمالا توسط مردمان باستان هم تجربه شده است.

به باور آنتونی اونی، منظور سناریوی دست‌نوشته‌ها فقط خوانده شدن به صورت لفظی نبوده؛ بلکه به عنوان درسی در رابطه با رفتار انسان بوده است. او تقویم بدون تکرار مایا را به تجدید دوره سال نوی خودمان تشبیه می‌کند؛ دوره‌ای از فعالیت‌های پرآشوب و پراسترس به پایان ‌می‌رسد و دوره جدید مثل تولدی دوباره آغاز می‌شود که در آن بسیاری افراد تصمیم به بهبود زندگی خود می‌گیرند.
منبع:http://www.bia2khabar.com

 

دوستان این پست باور ذهنیه من که نیست و فکر نمیکنم باور ذهنیه شما هم باشه اما خوب چالش برانگیزه ومن هم به همین دلیل این مطلبو گذاشتم که کمی این داستانه علمی تخیلی رو روشن کنم  (البته با درج این پست) سوالاتی هم که ممکنه براتون پیش بیاد رو تو ادامه مطلب زدم

حتما دیدگاهتونو بذارید متشکرم  و سوالاتون رو هم بگید

جالبه بدونید این عقیده فقط باور های خرافیه یه نژاد خاص به نام مایا هاست که در امریکای مرکزی (ال سالوادور و مکزیک) ساکنند اونم بر اساسه تقویمه عجیبو غریبه خودشون


:ادامه مطلب:
نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 21:19 توسط fateme fazli| |

نخستین تصاویر ارسالی از بارش شهابی امسال



تصویری 180 درجه و 2 ساعته از عبور شهابها در آسمان کلرادو



عبور شهاب اسدی از بین ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک در آسمان



آذرگویی بسیار درخشان



شدت بارش به قدری بود که هر چند ثانیه، شهاب درخشانی از آسمان عبور میکرد. برای تهیه این عکس تنها بیست ثانیه نوردهی کافی بود



کره جنوبی: تصویری با نوردهی نیم ساعت. صورت فلکی جبار (راست) و ستاره شباهنگ (پرنورترین جسم تصویر) همراه با شهابهای موازی بارش شهابی اسدی دیده میشوند



کره جنوبی: تصویری با نوردهی زیاد از افق شمالی در زمان اوج بارش. شهابهای اسدی موازی یکدیگر عبور کرده اند و بخشی از صورت فلکی دب اکبر در راست تصویر مشخص است



کره جنوبی: تصویری ده دقیقه ای از رد ستارگان. امتداد شهابها به کانون بارش در صورت فلکی اسد میرسد



اوج بارش شهابی اسدی. شهابهایی که در تصویر میبینید، از روی هم گذاشتن فریم های متعدد یک فیلمبرداری یک ساعته بدست آمده است.



رد برجا مانده از انفجار شهاب در وسط تصویر دیده میشود

منبع
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 21:45 توسط fateme fazli| |

ایران، مقام اول سومین المپیاد جهانی نجوم شد

تيم المپياد دانش‌آموزي نجوم و اخترفيزيك ايران با دریافت چهار نشان طلا ، دو مدال نقره و يك مدال برنز  موفق به کسب مقام اول سومين المپياد جهاني نجوم و اخترفيزيك شد.

مراسم اختتاميه المپياد و اعطاي مدال‌ها، با حضور دكتر محسن پور، سرپرست وزارت آموزش و پرورش، دكتر حداد عادل، رييس كميسون فرهنگي مجلس و رييس المپياد جهاني نجوم در هتل المپيك پايان يافت.بعد از ايران، تيم المپياد نجوم هند با كسب دو نشان طلا، دو نشان نقره و يك نشان برنز به مقام دوم المپياد دست يافت.

بنابراین ‌سومين المپياد جهاني نجوم و اختر فيزيک که با حضور 20 کشور از 25 مهرماه تا چهارم آبان ماه در تهران برگزارشد، روز دوشنبه رسماً به کار خود پايان داد.

سومين المپياد بين‌المللي نجوم و اخترفيزيك از يكشنبه هفته گذشته با شركت 20 تيم دانش‌آموزي از كشورهاي «بلاروس»، «اندونزي»، «لهستان»، «بنگلادش»، «يونان»، «برزيل»، «ليتواني»، «تايلند»، «سريلانكا»، «كره جنوبي»، «هند»، «كامبوج»، «اسلواكي»، «بوليوي»، «صربستان»، «روماني»، «قزاقستان»، «چين»، «اكراين» و «ايران» در تهران برگزار شد.

چهارمين دوره المپياد جهاني نجوم سال آينده در چين برگزار مي‌شود.
نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 20:31 توسط fateme fazli| |

به گزارش سایت نجوم ایران از ستاد برگزاری سومین المپیاد بین اللملی نجوم و اخترفیزیک 

 


 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 20:30 توسط fateme fazli| |

اتم های سکوت  در شبي با هواي صاف و به دور از هرگونه منبع نوري كه ساخته‌ي دست بشر باشد، روي زمين دراز بكشيد. چشمان خود را ببنديد. پس از چند دقيقه، چشمان خود را در مقابل گنبد پُر ستاره‌ي آسمان بگشاييد. دچار نوعي سرگيجه خواهيد شد. چسبيده بر سطح كشتي، احساس مي‌كنيد مسافري در فضا هستيد. جذبه‌اي را كه چنين وضعيتي براي‌تان به ارمغان مي‌آورد تا  جايي كه مي‌توانيد بچشيد. مكاشفه‌ي خود را در كاينات از اين نقطه آغاز مي‌كنيد....


ادامه مطلب ...
نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت 7:58 توسط fateme fazli| |

به گزارش خبرگزاري مهر ، اخترشناسان و دانشمندان علوم فضايي با دريافت تصاوير جديدي كه تلسكوپ فضايي هابل به ثبت رسانده است بسيار هيجان زده شده اند. اين تصاوير جديد نشان مي دهد ماموريتي كه توسط فضانوردان و با كمك شاتل آتلانتيس در ماه مي به منظور ترميم هابل انجام گرفت بسيار موفقيت آميز بوده است.تصاوير جديد هابل را پديده هاي مختلف نجومي از كهكشانهاي در حال برخورد گرفته تا ستاره هاي در حال مرگ تشكيل مي دهند. به گفته ناسا اين تلسكوپ فضايي يكي از مهمترين و با ارزش ترين تجهيزات علمي است كه تا به حال ساخته شده است و بايد تا سال 2014 به كار خود ادامه دهد. دوربين جديد هابل به منظور مطالعه دقيق تر بر روي انرژي تاريك و نگاه عميق تر به ناشناخته هاي فضا بر روي اين تلسكوپ فضايي نصب شده است.اكنون ناسا به همراه سازمانهاي همكارش در تلاشند تلسكوپي بزرگتر و قدرتمندتر از هابل با نام جيمز وب را پس از پايان گرفتن عمر اين تلسكوپ جايگزين آن كنند.فضانوردان آتلانتيس طي ماموريت ترميم هابل پنج راهپيمايي فضايي به منظور نصب تجهيزات جديد از جمله دوربين شماره سه ميدان ديد وسيع و تعمير برخي قسمتهاي هابل به انجام رساندند و هابل اكنون بيشتر از هر زمان ديگري به نور حساس بوده و همين خصوصيت كيفيت رصدهاي آن را به ميزان چشمگيري افزايش داده است.

گروه پنج تايي استفان

اين تصوير كه گروه پنج تايي استفان را نشان مي دهد توسط دوربين جديد هابل به ثبت رسيده است. اين گروه در عين حال به گروه برخوردي 92 هيكسون نيز شهرت دارد. مطالعات نشان داده است عضو NGC 7320 اين گروه كه در چپ و بالاي تصوير قرار گرفته نسبت به ديگر اعضاي گروه هفت بار به زمين نزديك تر است.

كهكشان NGC 6217

كهكشان NGC 6217 در واقع اولين تصويري است كه پس از تعميرات و بهبود تجهيزات هابل توسط اين تلسكوپ به ثبت رسيده است. تصوير اين كهكشان كه در فاصله 6 ميليون سال نوري از زمين قرار گرفته به واسطه آزمايش دوربين جديد هابل به ثبت رسيده است.

NGC 6302 يا سحابي پروانه اي

به گزارش مهر، اين پديده كيهاني شباهت بسيار زيادي به پروانه اي زيبا دارد اما در واقع آنچه اين سحابي به نام سحابي پروانه اي را به پروانه شبيه كرده است حجم عظيمي از گازهاي آشفته است كه تا حرارت 36 هزار درجه فارنهايت داغ شده اند و در سرعتي بيش از 965 هزار و 606 كيلومتر بر ساعت در حال درنورديدن فضا هستند. سرعتي كه براي سفر از زمين به ماه در 24 دقيقه كافي خواهد بود. ستاره اي در حال مرگ نيز در مركز اين سحابي قرار گرفته است.

ستارگان خوشه ستاره اي امگا

اين تصوير شگفت انگيز از ديگر تصاوير جديدي است كه هابل با تمركز بر روي مركز خوشه ستاره اي امگا به ثبت رسانده است اين خوشه با عمري در حدود 10 تا 12 بيليون سال داراي بيش از 10 ميليون ستاره است و در فصله 16 هزار سال نوري از زمين قرار دارد.

به گزارش مهر، ستاره هاي سفيد يا زرد در اين تصوير ستاره هايي جوان در ابعاد خورشيد هستند، ستاره هاي نارنجي رنگ نيز ستاره هايي رو به مرگ هستند كه در حال از دست دادن سوخت خود هستند. همچنين ستاره هاي قرمز رنگ در اين تصوير اجرامي هستند كه تمامي سوخت خود را از دست داده اند و به اجرامي قرمز رنگ و عظيم با ابعادي چند برابر خورشيد تبديل شده اند. بر اساس گزارش بي بي سي، ستاره هاي آبي رنگ در نهايت نشان دهنده ستاره هايي هستند كه تقريبا مرده اند و در تلاشند با سوزاندن هليوم طول عمر خود را افزايش دهند.
 

نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 23:37 توسط fateme fazli| |

آسمان شب با هزاران نقطه نورانی تزئین شده است و تریلیون ها ستاره در گروه هایی بنام کهکشان در سر تا سر عالم پراکنده شده اند. ستاره ها ابتدایی ترین و رایج ترین اجرام درعالم اند که دراندازه های گوناگونی پیدا میشوند. آنها کره های  عظیمی از گاز هیدروژن و هلیم – گاهی هم با کمی عناصر سنگین تر- هستند که در ابرهای چرخان وسیعی بنام سحابی(nebula)  شکل گرفته اند.در طی چن میلیون سال گرانش سبب میشود مواد در بخش های مختلف سحابی با هم بیامیزند و تکه های بزرگتر و سنگین تری را شکل دهند. سرانجام این بخش سحابی به تدریج تحت فشار گرانش جرم خودش فرو میریزد. وقتی چگالی و دمای هیدروژن در بخش مرکزی تکه ای از سحابی به قدر کافی زیاد شود واکنش گرما- هسته ای به نام همجوشی(fusion)  آغاز میشود که طی آن چهار هسته اتمی هیدروژن بهم جوش میخورند و یک هسته اتمی هلیم شکل میدهند. جرم یک هسته هلیم 7/0 درصد کمتر از جرم چهار هسته هیدروژن است. این جرم گمشده به انرژی تبدیل میشود.این زمانی است که ستاره ای متولد میشود و بلافاصله شروع به انتشار انرژی میکند. ما این انرژی را به صورت نور میبینیم, به صورت گرما حس میکنیم, و به شکل دیگر صورت های تابش, همچون پرتو ایکس و پرتو فرابنفش, آشکارش میکنیم. در حقیقت, هر ثانیه میلیاردها بمب هیدروژنی درون خورشید منفجر میشوند. البته ستاره ها منفجر نمیشوند چون فشار انفجار همجوشی هسته ای, رو به بیرون, در هسته شان کاملا  با فشار گرانشی جرم عظیم اطراف هسته,  رو به درون, در تعادل است.

  نخستین نور در عالم در زمان تولد نخستین نسل از ستاره ها, حدود 300-200 هزار سال پس از انفجار بزرگ Big bang  منتشر شد. آن ها ستاره های پر جرمی بودند چون فقط از هیدروژن و هلیم- تنها عناصر تولید شده در عالم پس از انفجار بزرگ- تشکیل شده بودند. عمر نخستین نسل ستاره ها فقط چند صد میلیون سال بود که در این مدت همه عناصر سنگین تر, به ترتیب وزن اتمی شان, تا آهن در هسته آنها تولید شدند.وقتی سوخت هسته ستاره به اتمام میرسد نیروی همجوشی هسته ای در مرکز دیگر قادر نیست در برابر وزن بسیار زیاد مواد اطرافش مقاومت کند و ستاره ناگهان بر سر خودش فرو میریزد. دما درون هسته افزایش میابد و ناگهان ستاره در انفجار مهیبی بنام انفجار ابرنواختری (supernova) از هم میپاشد. این انفجار چنان درخشان است که در سرتاسر عالم دیده میشود. چون نسل اول ستاره ها بسیار پر جرم بودند پس از ابرنواختر, هسته ستاره تبدیل به سیاهچاله چرخان پرسرعتی شدند. در این مرحله عناصر سنگین تر از آهن خلق میشوند که همراه با باقی مانده هیدروژن و هلیم و عناصر سبک تر, که در طول عمر ستاره در هسته شکل گرفتند, به صورت یک سحابی سیاره نما    (planetary nebula) در اطراف پراکنده میشوند.فرآیند شکل گیری ستاره های نسل دوم در حالی در این سحابی آغاز شد که:- عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیم کمک کردند که واکنش اتمی همجوشی زودتر رخ دهد که سبب شود این ستاره ها, که اکنون عالم را پر کرده اند, از ستاره های مادرشان بسیار سبک تر باشند.- عناصر سنگین تر سیاره هایی را در گردش به دور ستاره ها تشکیل دادند و منظومه های خورشیدی شکل گرفتند.

نوشته شده در شنبه بیست و یکم شهریور 1388ساعت 14:57 توسط fateme fazli| |

 

      دريافت

 

عنوان اثرفیزیکدان ها

موضوعنمایشنامه

نويسنده  :  مصطفی یاوری آیین

مترجم     :  

فرمت      :  Adobe Acrobat Reader .PDF
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت 2:8 توسط fateme fazli| |

يک طوفان عظيم خورشيدی در راه است

بررسيها نشان مي دهد که اکنون يعنی در سال 2009 ميلادی ما به نقطه حداقل فعاليتهای ‏خورشيدی رسيده ايم و بايد منتظر آغاز دور جديدی از فعاليتهای خورشيدی در چند ماه آينده ‏باشيم. دوره ای که طبق محاسبات منجر به يکی از عظيمترين فعاليتهای ثبت شده خورشيد خواهد ‏شد. ‏ديويد هاتاوی، فيزيکدان خورشيدشناسی که در مرکز پروازهای فضايی مارشال کار و تحقيق می ‏کند در اين زمينه می گويد:

اندازه زمین در برابر عظمت یک فوران خورشیدی

"چنين به نظر می آيد که طوفان بعدی بزرگترين فعاليت خورشيدی از ‏‏400 سال پيش به اين طرف که فعاليتهای اين ستاره ثبت و ضبط شده است، خواهد بود."
اوج ‏فعاليتهای بعدی خورشيد که دوره ای 11 ساله دارد، حدود سالهای 2010 و يا 2011 ميلادی ‏خواهد بود. ديويد هاتاوی و همکارش رابرت ويلسون اين پيش گويی را بر مبنای اطلاعات تاريخی ‏جمع آوری شده ای که تا اين لحظه در دسترس است، انجام داده اند. نتايج اين تحقيقات در ‏نشست اتحاديه ژئوفيزيکدانهای آمريکايی که هفته گذشته در سانفرانسيسکو برگزار گرديد، ارائه شد.‏

حدود زمانی که طوفانی از جانب خورشيد به ميدان مغناطيسی زمين برخورد می کند، سپر مغناطيسی ‏زمين دچار آشفتگی می شود. با توجه به قدرت فورانهای خورشيدی، آشفتگی ميدان مغناطيسی ‏زمين می تواند به قدری شديد شود که اثرات طوفان خورشيدی در زمين احساس شود. چنين ‏وضعيتی را اصطلاحاً طوفانهای ژئومغناطيسی می نامند. اين طوفان مغناطيسی با توجه به قدرت و ‏شدت آن، قادر است باعث قطع جريان برق، مختل شدن سيستمهای الکترونيکی و انحراف عقربه ‏های قطب نما شود. شفقهای قطبی فراوان از زيباترين اثرات جانبی چنين طوفانهايی است.

هاتاوی و ويلسون با مطالعه آنچه از فعاليتهای ميدان مغناطيسی زمين در 150 سال گذشته ثبت ‏شده بود به نتايج مفيدی رسيدند. اکنون آنها معتقدند که با اندازه گيری نوسانات ميدان مغناطيسی ‏زمين می توان قدرت طوفان خورشيدی بعدی را 6 تا 8 سال پيش از رسيدن به اوج فورانها، پيش ‏گويی کرد.‏

نمودار دوره های خورشیدی در برابر دوره های فعالیتهای ژئومغناطیسی

در نمودار فوق خطوطسفید نشان دهنده تعداد لکه های خورشيدی است که نسبت مستقيمی با ‏شدت فعاليتهای خورشيدی دارد و خطوط آبی نمايانگر نوسانات ميدان مغناطيسی زمين است. ‏

نوسانات ميدان مغناطيسی زمين توسط اندازه گيری شاخص ‏IHV‏ محاسبه می شود. مبنای ‏محاسبات هاتاوی و ويلسون اندازه گيری های روزانه ای بوده است که از سال 1868 تا به امروز در ‏دو نقطه مقابل هم در زمين، (يکی در انگلستان و ديگری در استراليا) انجام پذيرفته است.‏

همانطور که خطوط نارنجی نشان می دهند، اوج نمودار شاخص ‏IHV‏ که نشان دهنده نوسانات ميدان ‏مغناطيسی زمين است با دقت 94 درصد، حدوداً 6 سال قبل از اوج فعاليتهای خورشيدی که در ‏اينجا با شاخص تعداد لکه های خورشيدی اندازه گيری شده، رخ می دهد.‏

هاتاوی و همکارش دلايل حاکم بر اين تغييرات منظم در ميدان مغناطيسی زمين که وابسته به ‏طوفانهای خورشيدی بعدی است را نمی دانند اما شکی نيست که اين نظم برقرار است.‏

طبق محاسبات آنها طوفان بعدی خورشيد در سال 2010 روی خواهد داد که پيش بينی می شود ‏بين 135 تا 185 لکه خورشيدی داشته باشد. اگر اين پيش بينی درست از آب درآيد، طوفان بعدی ‏خورشيد يکی از قويترين طوفان هايی خواهد بود که در 50 سال گذشته و يا شايد در کل زمانی که ‏اندازه گيريها صورت پذيرفته است، روی خواهد داد.‏

ستاره شناسان از زمان گاليله تا امروز همواره تعداد لکه های خورشيدی را می شمارند. اين اندازه ‏گيريها آنها را به اين سمت رهنمون ساخت که فعاليتهای خورشيدی هر 11 سال يک بار اوج می ‏گيرد. به گونه غريبی چهار اوج ثبت شده در 50 سال اخير در دسته 5 تايی فعاليتهای عظيم بوده ‏است. اوج 24ام که تخمين زده می شود در 2010 روی دهد نيز طبق پيش بينی ها به قدر کافی ‏قدرتمند خواهد بود تا در ليست بزرگها ثبت شود.‏

پيش از اين نيز تيم تحت سرپرستی مااوسومی ديکپاتی با روش محاسباتی متفاوتی به نتيجه ‏مشابهی دست يافته بود. البته زمان اوج پيش بينی شده توسط آنها قدری ديرتر از آنچيزی است که ‏هاتاوی تخمين زده است.‏

مااوسومی ديکپاتی از مرکز ملی تحقيقات اتمسفری معتقد است: "اوج بعدی فعاليتهای خورشيدی ‏بين 30 تا 50 درصد قويتر از اوج قبلی خواهد بود." او معتقد است که چنانچه محاسبات درست از ‏آب درآيند، طوفان بعدی خورشيد را می توان با طوفان عظيم سال 1958 مقايسه کرد. آن زمان ‏بشر به تازگی مرز فضا را پشت سر گذاشته بود و تلفنهای همراه هنوز وجود نداشتند. کشتی ها و ‏هواپيماها با ابزارهای ساده ای ناوبری می کردند و مخابرات بر اساس کابلهای مسی صورت می ‏پذيرفت. امروزه ما به شدت به ماهواره های مخابراتی، ناوبری و هواشناسی خود وابسته هستيم و در ‏دست بيشتر افراد بشر يک تلفن موبايل است که در هنگام يک طوفان خورشيدی عظيم مختل ‏خواهد شد. بشر امروزه حساس تر و تأثير پذيرتر از 50 سال پيش می باشد. در سال 1958 ‏انسانهای عادی زمانی متوجه طوفان عظيم خورشيدی شدند که در برخی نواحی استوايی، شفقهای ‏قطبی رويت شد.‏

ديکپاتی سالها قبل دليل چنين نوسان عظيمی در فعاليتهای خورشيدی را با مفهومی به نام "تسمه ‏نقاله خورشيدی" توضيح داده بود. جريان بسته و عظيمی از گازهای هادی الکتريسيته است که از ‏استوای خورشيد به دو قطب آن جريان دارد. اين کمربند الکتريکی آب و هوای خورشيد و يا به ‏عبارتی شمار لکه های خورشيدی را کنترل می کند.‏

برای تشريح اين پديده ابتدا به خاطر آوريد که لکه های خورشيدی در واقع غده های مغناطيسی ‏پيچيده ای هستند که حرکت بخش داخلی خورشيد باعث پديد آمدن آنها می شود. آنها عمر ‏کوتاهی دارند و هنگامی که از بين می روند اثر مغناطيسی ضعيفی از خود بر جای می گذارند.‏

بخش بيرونی و سطحی تسمه نقاله خورشيدی پوسته اين ستاره را جارو زده و ميدان های ‏مغناطيسی ضعيف را با خود به قطبين حمل می کند. در آنجا اين ميدانها تحت تأثير ميدان ‏مغناطيسی ستاره قرار گرفته و به عمق 200.000 کيلومتری خورشيد، جايی که ديناموی عظيم ‏خورشيد آنها را تقويت خواهد کرد، فرو می روند.

هنگاميکه ميدانهای مغناطيسی ضعيف تقويت ‏شدند، مجدداً شناور شده و به سطح خورشيد باز می گردند. به اين ترتيب لکه های جديدی شکل ‏می گيرند. تمام اين فرآيند آنقدر آهسته صورت می گيرد که يک دور کامل آن حدود 40 سال طول ‏می کشد. البته سرعت حلقه بين 30 تا 50 سال متغير می باشد.‏

نمودار تسمه نقاله خورشیدی

هنگاميکه حلقه سريعتر می چرخد به اين معنی است که ميدانهای بيشتری را از سطح خورشيد ‏جمع آوری می کند و در نتيجه اوج فعاليتهای بعدی ميزبان تعداد بيشتری لکه است و بنابراين ‏طوفان بزرگتری در انتظار ما خواهد بود. اندازه گيريها نشان می دهد که تسمه نقاله خورشيدی در ‏سالهای 1986 تا 1996 سريعتر چرخيده است و بنابراين ما بايد منتظر دوره اوج پر اتفاقی در ‏سالهای 2010 تا 2011 باشيم.‏

مانند پيشگويان ديگر، هاتاوی نيز با ديکپاتی در بعضی موارد موافق و در بعضی ديگر مخالف است. ‏هاتاوی مانند ديکپاتی معتقد است که فعاليتهای خورشيدی دوره بعدی بسيار زياد خواهد بود اما ‏برخلاف نظر ديکپاتی که اوج فعاليتها را در سال 2012 پيش بينی می کند، هاتاوی عقيده دارد که ‏اوج فعاليتهای تنها ستاره منظومه ما در سالهای 2010 تا 2011 خواهد بود.‏

هاتاوی می گويد که: "من انتظار دارم در اواخر سال 2006 و يا اوايل سال 2007 اولين لکه های ‏دوره جديد فعاليتهای خورشيدی را مشاهده کنم و معتقدم که اوج اين آغاز در زمانی بين سالهای ‏‏2010 تا 2011 خواهد بود."‏

آينده به ما خواهد گفت که چه کسی صحيحتر پيش بينی کرده بود اما موضوعی که قطعاً روی ‏خواهد داد اين است که طوفان خورشيدی عظيمی در راه است.‏




نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 1:10 توسط fateme fazli| |

ابو جعفر محمد بن موسی خوارزمی

خوارزمی ابو جعفر محمد بن موسی از دانشمندان بزرگ ریاضی و نجوم می باشد از زندگی خوارزمی چندان ا طلاع قابل اعتمادی در دست نیست الا اینکه وی در حدود سال 780 میلادی در خوارزم(خیوه کنونی) متولد شد شهرت علمی وی مربوط به کارهایی است که در ریاضیات مخصوصاٌ‌ در رشته جبر انجام داده به طوری که هیچیک از ریاضیدانان قرون وسطی مانند وی در فکر ریاضی تاثیر نداشته اند اجداد خوارزمی احتمالاٌ اهل خوارزم بودند ولی خودش احتمالاٌ از قطر بولی ناحیه ای نزدیک بغداد بود. به هنگام خلافت ماموی عضو دارالحکمه که مجمعی از دانشمندان در بغداد به سرپرستی مامون بود، گردید خوارزمی کارهای دیونانتوس را در رشته جبر دنبال کرد و به بسط آن پرداخت خود نیز کتابی در این رشته نوشت .


الجبر و المقابله که به مامون تقدیم شده کتابی است در باره ریاضیات مقدماتی و شاید نخستین کتاب جبری باشد که به عربی نوشته شده است دانش پژوهان بر سر این که چه مقدار از محتوای کتاب از منابع یونانی و هندی و عبری گرفته شده است اختلاف نظر دارند معمولاٌ در حل معادلات دو عمل معمول است خوارزمی این دو را تنقیح و تدوین کرد و از این راه به واردساختن جبر به مرحله علمی کمک شایانی انجام داد اثر ریاضی دیگری که چندی پس از جبر نوشته شد رساله ای است مقدماتی در حساب که ارقام هندی(یا به غلط ارقام عربی) در آن به کار رفته بود و نخستین کتابی بود که نظام ارزش مکانی را(که آن نیز از هند بود) به نحوی اصولی و منظم شرح می داد اثر دیگری که به مامون تقدیم شد زیج السند هند بود مه نخستین اثر اختر شناسی عربی است که به صورت کامل بر جای مانده و شکل جداول آن از جداول بطلمیوس تاثیر پذیرفته است. کتاب صورت الارض که اثری است در زمینه جغرافیا اندک زمانی بعد از سال 195 – 196 نوشته شده است و تقریباٌ فهرست طولها و عرضهای همه شهرهای بزرگ و اماکن را شامل می شود این اثر که احتمالاٌ‌ مبتنی بر نقشه جهان نمای مامون است(که شاید خود خوارزمی هم در تهیه آن کار کرده بوده باشد)، به نوبه خود مبتنی بر جغرافیای بطلمیوسی بود این کتاب از بهضی جهات دقیق تر از اثر بطلمیوس بود خاصه در قلمرو اسلام. تنها اثر دیگری که بر جای مانده است رساله کوتاهی است در باره تقویم یهود. خوارزمی دو کتاب نیز در باره اسطرلاب نوشت آثار علمی خوارزمی از حیث تعداد کم ولی از نفوذ بی بدیل برخوردارند زیرا که مدخلی بر علوم یونانی و هندی فراهم آورده اند بخشی از جبر دوبار در قرن ششم / دوازدهم به لاتینی ترجمه شد و نفوذی عمده بر جبر قرون وسطایی داشت رساله خوارزمی در باره ارقام هندی پس از آنکه در قرن دوازدهم به لاتینی ترجمه و منتشر شد بزرگترین تاثیر را بخشید نام خوارزمی مترادف شد با هر کتابی که در باره حساب جدید نوشته می شد(و از اینجا است اصطلاح جدید))الگوریتم)) به معنی قاعده محاسبه کتاب جبر و مقابله خوارزمی که به عنوان الجبرا به لاتینی ترجمه گردید باعث شد که همین کلمه در زبانهای اروپایی به معنای جبر به کار رود نام خوارزمی هم در ترجمه به جای الخوارزمی به صورت الگوریتمی تصنیف گردید و الفاظ آلگوریسم و نظایر آنها در زبانهای اروپایی که به معنی فن محاسبه ارقام یا علامات دیگر است مشتق از آن می باشد .

ارقام هندی که به غلط ارقام عربی نامیده می شود از طریق آثار فیبوناتچی به اروپا وارد گردید همین ارقام انقلابی در ریاپیات به وجود آورد و هر گونه اعمال محاسباتی را مقدور ساخت باری کتاب جبر خوارزمی قرنها در اروپا ماخذ و مرجع دانشمندان و محققین بوده و یوهانس هیسپالنسیس و گراردوس کرموننسیس و رابرت چستری در قرن دوازدهم هر یک از آن را به زبان لاتینی ترجمه کردند نفوذ کتاب زیج السند چندان زیاد نبود اما نخستین اثر از این گونه بود که به صورت ترجمه لاتینی به همت آدلاردباثی در قرن دوازدهم به غرب رسید جداول طلیطلی(تولدویی) یکجا قرار گرفتند و به توسط ژرار کرمونایی در اواخر قرن یازدهم به لاتینی ترجمه شدند، از مقبولیت گستره تری در غرب برخوردار شدند و دست کم یکصد سال بسیار متداول بودند از کارهای دیگر خوارزمی تهیه اطلسی از نقشه آسمان و زمین و همچنین اصلاح نقشه های جغرافیایی بطلمیوس بود جغرافیای وی تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا ناشناخته ماند، دیگر از کتب مهم خوارزمی کتاب مفاتیح العلوم است که کتاب مهم و ارزنده ای است خوارزمی در حدود سال 848 میلادی مطابق با 232 هجری قمری در گذشت 

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388ساعت 12:42 توسط fateme fazli| |


قالب وبلاگ :